Авганистанската “Герника”: (Не)научена лекција?

Авганистанската “Герника”: (Не)научена лекција?

Авганистанската трагедија (една од низата), по кој знае кој пат, (до/по)кажа дека: „од надвор може да поттикнете војна, ама не можете да донесете одржлив мир и демократија, оти тие, ниту се извезуваат, ни се увезуваат, туку се садат и негуваат со децении како автохтони народни билки.

Сведоци сме на уште еден неуспешен state building. Јасно е дека либералната демократија не вирее на авганистантска почва, која ја отфрла како страно западно тело.

Непријатно е да се гледа и слуша воената , но и политичка управувачка светска елита, како по дваесет години „ демократизација“, по операцијата „потрага по Осама Бин Ладен и златното руно“, трогнато пати за тажната „судбина“ на прекрасниот авганистански народ.

Вознемирени ликови со високи функции изјавуваат дека Авганистанците заслужуваат мир и демократија, напуштајќи го Кабул во бегство и оставајќи ги во „нивниот“ дом за бесење.

Си велам: „ до кога Авганистан ќе ја живее ерата на Марс… ќе доживее ли доба на Венера?

Се прашувам:„да не треба и сите „ние“, воајерите од целиот свет да се засрамиме пред авганистанската „Герника“?

Малиот процент вестернизирани Авганистанци, од профитниот или непрофитниот сектор, сигурно ќе фатат некој лет, ама кој пат ќе фатат обичните авганистански луѓе? Ќе го бараат својот!

Проф. Гордана Силјановска Давкова

Извор: Expres.мk

Кратка историја за потеклото на Герника

Пикасовата слика Герника е позната поради нејзиното силно прикажување на универзалното страдање, особено на невините жртви, предизвикани од војната. Станала симбол на иницијативата против војната и една од најмоќните анти-воени слики во историјата. Во неа се прикажани резултатите од бомбардирањето на  германските воздухопловни сили на Хитлер, дејствувајќи во поддршка на генералот Франциско Франко за време на граѓанската војна во Шпанија, на малото село Герница, Шпанија на 26 април 1937 година.

Бомбардирањето траело повеќе од три часа и го разорило селото. Додека цивилите се обиделе да избегаат, повеќе борбени авиони  исплашени  ги убиваат во нивните патеки. Ова воздушно бомбардирање било прво во историјата на цивилното население. Сликата на Пикасо го отсликува ужасот, мизеријата и уништувањето што произлегоа од ова бесмислено воздухопловно бомбардирање кое уништило седумдесет проценти од селото и убило и повредило околу 1600 луѓе, приближно една третина од населението на Герница.

Сликата е направена во кубистички стил, за што е познат Пикасо, и на прв поглед сликата се чини дека е разбранувана маса на делови од телото, но кога се гледа побавно, гледачот забележува специфични фигури – жената вреска во болка додека го држи телото на нејзиното мртво дете, коњот со устата отворена во ужас и болка, лисици со раширени раце, предлози на оган и копја, сцена на целокупниот ужас и бес, организирани композитно во три дискретни секции закотвени во средината со триаголен облик и вратило на светлината.

Каде е сликата сега?

Во 1981 година, откако била дадена на чување во Музејот на современа уметност во Њујорк, сликата беше вратена во Шпанија во 1981 година. Пикасо предупредил дека сликата не може да се врати во Шпанија додека земјата не стане демократска. Во моментов е во Музејот на Реина во Мадрид, Шпанија.