СТРАНЕЦ

КАКО ОТУЃЕН БРАН,
ЗАПЛЕТКАН НА БРЕГОТ НА СОНОТ
ВО НЕПРОБОЈНАТА МРЕЖА НА НОЌТА
ГО ФАЌАМ ВЕТЕРОТ ДА ГИ РАСПНЕ ЕДРАТА,
ДА МОЖАМ ДА ЗАМИНАМ.
ЧЕКАЈЌИ ЈА ЗОРАТА
КАРАВАНОТ НА МИНАТОТО,
ГИ НИЖЕ РАСЕАНИТЕ МИСЛИ
И СЛУШАЈЌИ ГО ВЕТРОТ НА ТАГАТА,
ПРЕТОЧЕН ВО МОЌТА НА ЗАБЛУДАТА,
СО СВОЈАТА ТИШИНА
ГО ПРЕГРНУВАМ СТРАНЕЦОТ ВО СЕБЕ.

Be the first to comment

Comments & Reactions

Come and join to kolevi.mk!!!

No comments yet
Read more:
Ѕвезди на земјата

Понекогаш во ноќта ќе запливам легнат на детелина пресна, со цвет неоткинат покрај лице, а очите запловиле по небото, помеѓу...

Close